The Republic of Rome

1990 · Polityczny

The Republic of Rome

Gracze kierują rywalizującymi frakcjami arystokratycznymi, które zabiegają o wpływy w rzymskim Senacie na przestrzeni symulowanego okresu republikańskich dziejów Rzymu. W każdej turze gracze zgłaszają i głosują nad działaniami Senatu — obsadzaniem urzędów, wysyłaniem namiestników i generałów do prowincji, wystawianiem armii, wszczynaniem procesów oraz reagowaniem na kryzysy społeczne. Wpływy i siła głosu zależą od liczby senatorów kontrolowanych przez każdego gracza i ich rangi, a piastowane urzędy decydują o tym, kto może zgłaszać propozycje. Zagrożenia zewnętrzne, takie jak wojny, głód, niepokoje i załamanie finansowe, wymuszają chwilową współpracę — jeśli Rzym upadnie, wszyscy gracze przegrywają. Zwycięstwo polega na uczynieniu senatorów i dowódców swojej frakcji dominującą siłą w państwie.

Gracze
1–6 najlepiej w 5
Czas gry
300 min
Wiek
14+
Złożoność
4,4 / 5
7,9 w LudoyaGra wojennaStarożytnośćZarządzanie rękąRzucanie kościGłosowanie

Przy stołach Ludoya

Pełne statystyki w Ludoya
68
Zapisane rozgrywki
97
Gracze
3h 54m
Średnia rozgrywka
46
W kolekcjach
4
Na listach życzeń
1
Zamówione w przedsprzedaży

7,9/10

z 28 recenzji w Ludoya

  • Severí Vinyoles9,5

    The most immersive, emotional and fun game of all; what the players decide or vote, how they behave toward each other, everything counts. The most enjoyable point of this game is that it allows you to do endless things. It's about politics, after all, and that's what makes the game shining: the emotional factor. You can convice the others to vote or support you, and then betray them. Or you can make the others don't see you as a threat, and instead judge another senator and execute him. Or send him to a war. And it has a right sense of Roman history. For a history lover, it is even more enjoyable. The only flaws are the length (more than 5 hours ruling Rome may be exhausting), the big amount of rules and the optimal number of players, which prevents it being more played as it would deserve.

    Zagrane 5 razy

  • Benjamín Amorín6,0

    Ultralong game about diplomacy. Historically it's awesome, but you need a lot of time to play and to learn a massive messy rulebook

    Brak zarejestrowanych rozgrywek

  • andycted8,0

    Seems like a gem firmly planted in old style RPG vibes

    Pierwsze wrażenia · 1 rozgrywka

Przeczytaj recenzje i oceń

Nadchodzące wydarzenia z tą grą

Wszystkie wydarzenia

Pytania o zasady

Odpowiedzi z instrukcji od asystenta zasad Ludoya.

Jak działa próba Perswazji (przekupstwo/przekupstwo odwetowe) — czy mogę wydać skarbiec swojej frakcji, żeby kogoś powstrzymać, i kto dostaje pieniądze?

Nakłaniający może wydać Talenty ze swojego Prywatnego Skarbca, aby podnieść Wartość bazową, a następnie wykonuje rzut przeciwko 2k6; wszyscy pozostali gracze mogą bezpowrotnie wydać Talenty ze Skarbców swoich Frakcji, aby obniżyć Wartość bazową w ramach kontrłapówek. Wszystkie wydane Talenty (łapówki i kontrłapówki) trafiają do Prywatnego Skarbca Senatora będącego celem po Próbie, niezależnie od jej powodzenia lub porażki (zob. s. 9, 1.07.412–1.07.414).

Jeśli jeden z moich senatorów umrze, co się dzieje z jego znacznikami i koncesjami oraz z moją frakcją — zostaję wyeliminowany?

Gdy Senator umiera, usuwa się wszystkie znaczniki poza znacznikiem Przywódcy Frakcji, jego Koncesje wracają do Kurii, a jego Prowincja (jeśli był namiestnikiem) trafia na Forum; karty Rodzinne (z czarnym tekstem) bez Przywódcy Frakcji trafiają do Odbudowującego się Rzymu (s. 5, 1.05.3). Frakcja zostaje wyeliminowana tylko wtedy, gdy w wyniku nieudanego Zamachu nie ma już żadnych Senatorów; w przeciwnym razie gracz może dobrać wierzchniego Senatora z Kurii, by zastąpić swojego przywódcę, albo zaczekać na kolejne pojawienie się Senatora w Kurii (s. 5, 1.05.4).

Jaka jest różnica między dochodami osobistymi, łupami prowincji a skarbcem frakcji i kiedy można przenosić między nimi pieniądze?

Dochód osobisty to przychód generowany przez każdego Senatora (dochód podstawowy oraz dochody z Rycerzy, Koncesji i opcjonalnych Łupów Prowincji); Łupy Prowincji to opcjonalne wyniki rzutu kością zbierane przez Namiestników (s. 5, 1.06.1–1.06.13). Podczas Redystrybucji (na końcu Fazy Dochodów) gracze mogą swobodnie przenosić Talenty między Skarbcami Osobistymi a Skarbcem własnej Frakcji (z wyjątkiem Rebeliantów, którzy nie mogą przekazywać Talentów osobom niebędącym Rebeliantami) oraz przekazywać Talenty innym graczom (s. 5, 1.06.3).

Kiedy Gubernator wraca do Rzymu i czy powracający skorumpowany Gubernator zachowuje swój znacznik korupcji?

Na koniec fazy dochodów przesuwa się pokrętło kadencji gubernatorów, którzy nie są buntownikami. Gdy wskaże ono coś innego niż „1”, gubernator wraca do Rzymu, a karta prowincji trafia z powrotem na Forum. Powracający skorumpowani gubernatorzy zachowują swój znacznik korupcji (s. 6, 1.06.6).

Jak działają oskarżenia i jakie są konsekwencje drobnego i poważnego oskarżenia?

Cenzor może w każdej turze przeprowadzić do dwóch Drobnych Oskarżeń lub jedno Poważne Oskarżenie; głosowanie dotyczy skazania, a Oskarżony otrzymuje dodatkowe głosy w liczbie równej swojej Wpływowości. Możliwe jest też Odwołanie do Ludu (s. 12, 1.09.41–1.09.42). Skuteczne Drobne Oskarżenie odbiera 5 punktów Popularności i 5 punktów Wpływowości, pozbawia funkcji byłego konsula i zwraca Przywileje do Forum; skuteczne Poważne Oskarżenie kończy się egzekucją (s. 13, 1.09.43–1.09.44).

Jakie natychmiastowe stany gry sprawiają, że wszyscy przegrywają — czego musimy unikać, żeby Rzym przetrwał?

Gra kończy się porażką wszystkich graczy, jeśli na koniec fazy walki trwają co najmniej cztery aktywne wojny, lud zbuntuje się, gdy nie ma w grze żadnego rebelianta, albo skarb państwa zbankrutuje, gdy nie ma w grze żadnego rebelianta (s. 2 i 19, 1.12.3).

Otwiera asystenta zasad Ludoya, który czyta instrukcję tej gry.

Dane gry (gracze, czas gry, wiek, twórcy) z BoardGameGeek.