Ludoya zarządza turniejem, abyś ty mógł zarządzać salą. Wybierz format, a system ustali, kto z kim gra w każdej rundzie, śledzi klasyfikację w miarę napływu wyników, rozstrzyga remisy tak, jak oczekuje twoja społeczność, i rysuje drabinkę na ekranie.
Turnieje to funkcja poziomu Club i wymagają grupy do ich organizacji. Na stronie swojej grupy wybierz Zorganizuj turniej.
Wybór formatu
System szwajcarski
Wszyscy grają w każdej rundzie i nikt nie odpada. W miarę trwania turnieju gracze są kojarzeni z innymi o podobnym wyniku, a zwycięża ten, kto na końcu przewodzi tabeli. Domyślny wybór na wieczór ligowy lub mistrzostwa sklepu, gdzie ludzie przyszli grać w gry, a nie oglądać.
Mieszany
Towarzyski kuzyn systemu szwajcarskiego. Cały harmonogram układa się z góry, aby zmaksymalizować liczbę różnych osób, z którymi zagrasz, zamiast porządkować stawkę według umiejętności. Idealny na klubowy wieczór lub konwent, gdzie mieszanie towarzystwa liczy się bardziej niż koronowanie mistrza.
Eliminacja pojedyncza
Drabinka pucharowa jeden na jednego. Przegrywasz mecz i odpadasz. Krótka, dramatyczna i szybko się kończy.
Podwójna eliminacja
To samo, ale żeby odpaść, musisz przegrać dwa razy. Wymaga więcej rund i daje każdemu drugą szansę, co zwykle jest sprawiedliwszym rozwiązaniem przy rozstrzyganiu tytułu.
Fazy: eliminacje, a potem finał
Turniej to łańcuch faz, z których każda ma własny format, wielkość stołu, liczbę rund i punktację. Większości wydarzeń wystarczy jedna. Mistrzostwa zwykle potrzebują dwóch: szwajcarskich eliminacji, żeby uporządkować stawkę, a potem drabinki pucharowej o tytuł. Dodaj fazy przy zakładaniu turnieju; każda zaczyna się, gdy kończy się poprzednia.
Kto gra następną fazę określa reguła cięcia tej fazy:
- Wszyscy przechodzą — zmiana formatu, nie cięcie. Na przykład rundy szwajcarskie, a po nich mikser.
- Najlepsi w klasyfikacji ogólnej — N najlepszych z tabeli poprzedniej fazy. Klasyczne Top 8.
- Najlepsi z każdego stołu — K najlepszych z każdego stołu w ostatniej rundzie poprzedniej fazy. W wielorundowym szwajcarze gracz co rundę siada przy innym stole, więc tylko ostatnia jest uczciwą podstawą.
Gracze, którzy się wycofali, nigdy nie przechodzą dalej, niezależnie od miejsca.
Przeniesienie punktów zachowuje dorobek każdego gracza z poprzedniej fazy, zamiast zaczynać nową od zera. Zostaw wyłączone, gdy druga faza jest drabinką: drabinka nie ma punktów.
Podział na dwie drabinki — w fazie pucharowej wyślij najwyżej rozstawionych do drabinki mistrzowskiej o tytuł, a wszystkich poniżej podziału do drabinki pocieszenia o dalsze miejsca. Każdy, kto grał o tytuł, kończy wyżej niż ktokolwiek z drabinki pocieszenia, więc zwycięzca pocieszenia jest 5., a nie 3.
Zatwierdzanie cięcia. Gdy faza się kończy, następna czeka na ciebie. Ludoya proponuje awansujących od najlepszego; ta kolejność to rozstawienie i możesz ją przeciągnąć przed naciśnięciem Zatwierdź i rozpocznij. Ci, którzy nie przeszli, są wypisani jako odpadli. Dopóki nie zatwierdzisz, wszyscy widzą Czekamy, aż organizator przygotuje następną fazę.
Tylko ostatnia faza może zostawić otwartą liczbę rund, żeby nic dalej nie czekało w zawieszeniu.
Jak to ustawić
Liczba graczy przy stole — ilu graczy dzieli stół w każdej rundzie. System szwajcarski i mieszany pozwalają posadzić przy jednej grze trzech, czterech lub więcej graczy, co sprawia, że działają w grach planszowych, a nie tylko w szachach. Drabinki eliminacyjne to zawsze pojedynek jeden na jednego, więc ta wartość jest stała i wynosi dwa.
Rundy — Ludoya sugeruje rozsądną liczbę dla liczby uczestników i możesz ją zmienić.
Punkty za miejsce — zdecyduj, ile warte jest zakończenie na pierwszym, drugim, trzecim itd. miejscu. Na tej podstawie liczona jest klasyfikacja.
Punkty za wolny los — gdy liczba graczy nie dzieli się równo, ktoś pauzuje jedną rundę. Ustal, ile wart jest wolny los, aby nikt nie był pokrzywdzony przez matematykę.
Wspólne miejsca — gdy gracze remisują przy stole, przyznaj wszystkim punkty za wyższe miejsce albo średnią z miejsc, które dzielą między sobą.
Kryteria rozstrzygania remisów
Równa liczba punktów na czele to moment, w którym turniej albo wydaje się sprawiedliwy, albo nie. Wybierz kryteria rozstrzygania remisów, które akceptuje twoja społeczność, w kolejności ich stosowania:
- Bezpośrednie starcie — kto wygrał, gdy remisujący gracze faktycznie spotkali się ze sobą
- Buchholz — suma wyników wszystkich twoich przeciwników, więc trudne losowanie też się liczy
- Suma punktów z rozgrywek — łączna liczba twoich punktów w rozgrywkach w całym turnieju
- Pierwsze miejsca — ile rozgrywek wygrałeś(-aś) bez remisów
Ogłoś swój wybór przed startem. Nikt nie będzie miał za złe przegranej w kryterium dodatkowym, o którym wiedział z wyprzedzeniem.
Prowadzenie dnia
- Skompletuj listę uczestników. Gracze są rozstawiani, a każdego, kto odchodzi w trakcie, możesz wycofać — parowania dostosują się, zamiast się rozpadać.
- Wygeneruj rundę. Ludoya proponuje stoły i ewentualne wolne losy oraz pokazuje podgląd pokrycia par: jaka część sali spotyka nowych przeciwników, a ile par się powtarza. Dostosuj, zanim potwierdzisz.
- Potwierdź. Każde parowanie staje się prawdziwą zaplanowaną rozgrywką, więc gracze zgłaszają wyniki tak, jak rejestrują każdą inną rozgrywkę.
- Obserwuj klasyfikację. Aktualizuje się w miarę spływania wyników, z widocznym dorobkiem z każdej rundy każdego gracza oraz wartościami tie-breaków. Wyświetl ją na ekranie — to najlepszy sposób na zbudowanie atmosfery.
- Następna runda. W systemie szwajcarskim i mikserze generujesz kolejną, gdy bieżąca runda jest zamknięta. Drabinki pucharowe przesuwają się same, razem z wolnymi losami: wolny los to walkower rozstrzygany w chwili zatwierdzenia drabinki, a mecz zasilany dwoma wolnymi losami od razu staje się prawdziwym meczem.
- Następna faza. Gdy ostatnia runda fazy jest zamknięta, sprawdź cięcie i zatwierdź je. Mecze drabinki są nazywane automatycznie — Runda 2 · Partia 1, Runda przegranych 3 · Partia 2, Wielki finał, Resetuj, Runda pocieszenia 1 · Mecz 2 — dzięki czemu terminarz czyta się jak program.
- Klasyfikacja generalna. Poza tabelą każdej fazy zakładka Ogółem porządkuje całą stawkę. Im dalej zaszedł gracz, tym wyżej się plasuje: drabinka Top 8 rozstrzyga miejsca 1–8, a szwajcar decyduje od 9. w dół. Wewnątrz drabinki nie ma punktów do zsumowania, więc miejsca wynikają z drzewa — jak daleko doszedłeś i czy wygrałeś ostatni mecz. Mistrz, który dostał wolny los, nigdy nie jest sklasyfikowany niżej niż gracz pokonany przez niego w finale.