Dominion: De Donkere Middeleeuwen

Schuilplaatsen vervangen in sommige spellen de startlandgoederen, zoals beschreven onder Voorbereiding, maar ze maken nooit deel uit van de voorraad en kunnen niet worden gekocht of met Ambassadeur worden teruggegeven; ze kunnen echter wel worden afgedankt door effecten die kaarten afdanken (en Overwoekerd Landgoed is een overwinningskaart die 0 punten waard is). (pagina’s 4, 6, 14)

Tenzij een kaart specifiek anders vermeldt, komt een verkregen kaart uit de voorraad en wordt die op je aflegstapel gelegd; sommige kaarten veranderen dit expliciet (Armory legt de verkregen kaart bijvoorbeeld boven op je stapel). (pagina’s 7, 16–17)

Als de Ruïnesstapel wordt gebruikt, maakt die deel uit van de Voorraad: schud de gemengde Ruïnes, voeg er 10 per speler toe, leg de stapel gedekt neer met de bovenste kaart open, en alleen de bovenste Ruïne kan worden verkregen of gekocht; Ruïnes zijn Actiekaarten en mogen worden gespeeld, en een lege Ruïnesstapel telt mee voor de eindspelvoorwaarden voor stapels. (pagina's 5, 18)

Ja: een ‘wanneer je deze kaart vernietigt’-vaardigheid wordt geactiveerd ongeacht wiens beurt het is en ongeacht wie de kaart vernietigt. De speler die de vernietigde kaart bezat, is degene voor wie de vaardigheid werkt. Deze effecten vinden onmiddellijk plaats nadat de kaart op de aflegstapel is gelegd. (pagina 5)

Als een effect een bepaalde kaart wil verplaatsen of zoeken, maar die kaart inmiddels is verplaatst of afgedekt, slaagt het effect er niet in die kaart te verplaatsen (het is de kaart „uit het oog verloren”), maar de rest wordt nog steeds afgehandeld. Zie het voorbeeld met Processie/Gek voor hoe dit invloed kan hebben op zetten met meerdere stappen. (pagina 7)

Procession speelt de gekozen Actie twee keer en vernietigt die daarna; eventuele effecten die plaatsvinden wanneer die kaart wordt vernietigd, worden afgehandeld voordat je de nieuwe Actie krijgt. Vervolgens moet je een Actie uit de voorraad krijgen die precies 1 meer kost (dat krijgen mislukt alleen als er geen kaart is die daaraan voldoet). (pagina’s 16–17)