Martwa Zima: Długa Noc

Kości akcji należą do gracza, a nie do konkretnego ocalałego: otrzymujesz 1 kość akcji plus 1 za każdego kontrolowanego przez siebie ocalałego, ale trzymasz je i wydajesz z własnej puli niewykorzystanych/wykorzystanych kości (możesz więc wydać kilka kości na jednego ocalałego albo rozdzielić je między ocalałych). (Instrukcja, s. 8)

Tak — podczas rozpatrywania kryzysu każda odkryta karta z pasującym symbolem daje +1, a każda karta bez pasującego symbolu odejmuje 1 od łącznej sumy. Jeśli końcowa suma jest mniejsza niż liczba niewygnanych graczy, kryzys się wydarza. (Instrukcja, s. 12)

Rzucasz kością ekspozycji natychmiast po tym, jak ocalały przeniesie się do nowej lokacji, oraz natychmiast po tym, jak ocalały zabije zombie. (Instrukcja, s. 11; przykład na s. 9)

Wynik „ugryzienie” zabija tego ocalałego, a ugryzienie rozprzestrzenia się następnie na ocalałego z najmniejszym wpływem w tej lokacji. Ten gracz może albo od razu zabić tego ocalałego, albo rzucić kością ekspozycji (pusty wynik zatrzymuje rozprzestrzenianie się, każdy inny zabija i rozprzestrzenianie trwa dalej). (Instrukcja, s. 11)

Zombie dodawane są po jednym, kolejno do wejścia 1, 2, 3 itd., a w razie potrzeby cykl zaczyna się ponownie od wejścia 1. Jeśli przy wejściu, do którego ma trafić zombie, znajduje się barykada, zniszcz ją i usuń zombie. Jeśli nie ma wolnych miejsc ani barykad, wejście zostaje opanowane, a ty zabijasz ocalałego w kolonii z najniższymi wpływami. (Instrukcja, s. 13)

Nie — wygnany gracz nie może głosować ani dodawać kart do kryzysu; nie może też wydawać jedzenia, żeby zwiększyć wynik na kościach, a do tego obowiązuje go kilka innych ograniczeń (dobiera tajny cel dla wygnanego gracza i przenosi ocalałych ze swojej kolonii do miejsc poza kolonią). (Instrukcja, s. 11 i 14)