Mistborn: The Deckbuilding Game

Wanneer je een metaal Verbrandt, draai je het bijbehorende metaalfiche of de kaart om om aan te geven dat het verbruikt is. Een opgebrand metaal blijft omgedraaid totdat je het ververst. Je ververst metalen door een kaart van dat metaal af te leggen (of via een specifiek ververst-effect). Voor Atium gelden speciale beperkingen voor wanneer je het kunt verversen of gebruiken. (Regelboek, pp. 7–9)

Elimineren betekent dat de kaart uit het spel wordt verwijderd en op de eliminatiestapel wordt gelegd, niet op je aflegstapel; als een kaart zegt ‘uitvoeren + elimineren’, voer je het effect uit en leg je de kaart daarna op de eliminatiestapel. (Regelboek, pp. 6, 10, 13)

Bondgenoten worden in je speelgebied gelegd en blijven liggen als blijvende effecten, tenzij ze worden verwijderd. Sommige hebben een eenmalig effect wanneer je ze speelt, terwijl andere een doorlopend effect hebben. De Verdedigingswaarde van een bondgenoot kan inkomende schade opvangen en kan volgens de gevechtsregels als VERDEDIGER aanvallen onderscheppen. (Spelregels, pp. 10–11, 15)

In spellen met 3–4 spelers moet je een doelwit kiezen volgens de Doelwit-regel voordat je een aanval afhandelt; aanvallen treffen het aangegeven doelwit en hebben invloed op de bondgenoten/verdediger van die speler, zoals beschreven in de regels voor Doelwit. (Regelboek, pp. 15–16)

Je zet drie missiesporen op en verplaatst blokjes langs elk spoor. Als je blokje de middelste en bovenste vakjes bereikt, krijg je de vermelde middelste/bovenste beloningen. De speler die als eerste het laatste vakje bereikt, krijgt de eindbeloning; de volgorde waarin spelers finishen bepaalt de latere bonussen. (Regelboek, p. 14)

Wanneer je vooruitgaat op de Training-track van je personage, ontvang je onmiddellijk de vermelde voordelen (extra Burns, vrijgespeelde vaardigheden, Atium-fiches, doorlopende effecten enzovoort), en bij sommige stappen veranderen je opties die je eenmaal per beurt kunt gebruiken, zoals aangegeven op de personagekaart. (Regelboek, pp. 12–13)